Structuur van de samenstelling van de mariene stroomkabel

Marine-stroomkabels worden gebruikt om verschillende elektrische apparatuur in het Marine-net aan te sluiten om elektrische energie of elektrische signalen over te brengen. Met de voortdurende verbetering van de mate van elektrificatie en automatisering van schepen, neemt de variëteit en het verbruik van scheepsstroomkabels toe. Scheepskabels zijn grofweg onder te verdelen in stroomkabels, communicatiekabels en speciale hoogfrequente kabels waarvan drie categorieën, waarvan stroomkabels worden gebruikt voor stroom-, verlichtings- en andere systemen, de meest gebruikte kabel aan boord is. Voor stroomkabels is draagkracht een belangrijke technische index. De grootte van het huidige draagvermogen hangt over het algemeen af ​​van de temperatuurbestendigheidsgraad van het kabelisolatiemateriaal. Onder dezelfde legomstandigheden, hoe hoger het temperatuurbestendigheidsniveau. Hoe groter het draagvermogen. Als de omgevingstemperatuur hoog is en het geselecteerde weerstandsniveau van de kabelisolatietemperatuur laag is, zodat de toegestane temperatuurstijging veroorzaakt door de huidige verwarming erg laag is, is dit niet economisch. De mantel van Marine-kabel moet de eigenschappen hebben van vochtbestendigheid, oliebestendigheid, brandwerendheid en hitteveroudering. Veelgebruikte omhullingsmaterialen zijn neopreenrubber, gechloorsulfoneerd polyethyleen en polyvinylchloride, naast loodomhulling.

Onder normale omstandigheden, Marine stroomkabel van binnen naar buiten voor de geleider (kabelkern), isolatielaag (isolatie is bestand tegen de spanning van het net), vul- en afschermlaag (gemaakt van halfgeleider of metalen materialen), beschermlaag ( om de isolatieprestaties van de kabel te behouden) en andere hoofdonderdelen, zullen de isolatieprestaties rechtstreeks van invloed zijn op de integriteit van het gehele elektrische systeem en de stabiele werking, daarom hebben internationale normen zoals IEEE en IEC/TC18 de prestaties van kabels duidelijk gedefinieerd.